Voor sommigen het eind van het land voor anderen het begin van de wereld!

 

Voor sommigen

Een voorstelling in de vorm van een tweeluik met als thema: de zee

De vele gezichten van de zee

In deze voorstelling onderzoekt David Geysen samen met componist Carl Beukman en de spelers de verschillende gezichten van de zee. De volle romantiek van de zee als symbool van hoop en vertrek. De schoonheid van de zee als inspiratiebron voor dichters en kunstenaars. Maar ook de andere zijde van de zee. De zee als een wreedaardig, allesverslindend monster. Dat we kennen van overstromingen of scheepsrampen in stormen. Dat laatste gezicht toonde de zee de laatste tijd nogal vaak in de media.

Grens en identiteit

De lange titel Voor sommigen het eind van het land voor anderen het begin van de wereld!, een citaat uit het boek Langs de kust van Thijs Broer, duidt een grens aan. Het perspectief van waaruit je naar een grens kijkt is bepalend voor je identiteit. Grens en identiteit, twee thema’s die David Geysen samen met zijn vaste componist Carl Beukman en de spelers in dit tweeluik onderzoekt. Thema’s die vragen oproepen die een actuele draagkracht hebben. Vragen als: Wat betekent het ergens te stranden… ergens aan te spoelen? Wat betekent het om een gekleurde huid te hebben? Of bepaalde kleding wel of niet te dragen? Wie ben ik nog als ik al mijn kleren uittrek? Hoe en waarom bepaalt de ander wie ik ben? En andersom: Wie is de ander voor mij? Het water, de zee, staat symbool voor de ultieme grens die moet worden overgestoken in de zoektocht naar een nieuwe identiteit. De zee als fascinatie voor het vreemde, het andere, het betere… In die zin oefent de zee al eeuwenlang een aantrekkingskracht uit op de mens. Een fascinerend fenomeen dat tot de verbeelding spreekt en dichters en kunstenaars blijft inspireren.

De geheimzinnige wereld van het theater…

Ook in hun theatrale vorm gaan de makers en spelers op zoek naar een grens, de grens van het mogelijke binnen het theater. Toneel als de machinekamer van de verbeelding, waar dromen en fantasieën over de schoonheid en de gruwel van de zee tot leven komen. De voorstelling bestaat uit twee delen die tegelijkertijd worden gespeeld in twee open ruimtes. Een theatrale puzzel die het zintuiglijk vermogen van de kijker sterk op de proef stelt. De zee en de mens, het leven en de dood. We weten niets, het is allemaal verbeelding.

‘De zee, die vuurrood glansde in het laatste licht van de zon. Al die almaar oplichtende en dovende glinsteringen. Alsof het leeft, met ons de wereld deelt, maar steeds volstrekt onverschillig jegens ons is. Zoals ooit de goden van de ouden.’
citaat uit De Hydrograaf van Allard Schröder.

regie David Geysen
spel Isabella Chapel, Abe Dijkman, Beaudil Elzenga, Geert de Jong, Judith Linssen, Hugo Maerten en Martijn van der Veen

Spread the love